ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ

Ο ιπτάμενος μελισσοκόμος!

Βρίσκει τα κρυφά μελίσσια και παίρνει …μπόνους!

Στις νότιες περιοχές της Σαχάρας, στη Βόρεια Αφρική, ζει ένα παράξενο πουλί, το οποίο ονομάζεται «greater honeyguide» (Indicator indicator), και είναι ένα είδος δρυοκολάπτη, με εξειδίκευση στο …μέλι!

Ο «ιπτάμενος μελισσοκόμος» έχει αναπτύξει μια ειδική συμβιωτική σχέση με τους ντόπιους κυνηγούς μελιού. Το «honeyguide» τρώει το κερί των μελισσών, αλλά δεν μπορεί να το κάνει μόνο του, καθώς κινδυνεύει από τα τσιμπήματα των εντόμων.

Τι σκέφτηκε να κάνει αυτό το απίστευτο πουλί, για να εξασφαλίζει το κερί του;

Πλησιάζει τους ανθρώπους και κάνει έντονο θόρυβο, για να προσελκύσει την προσοχή τους. Στη συνέχεια, πετάει προς την κρυφή μελισσοφωλιά.

Μόλις οι μέλισσες υποχωρήσουν με τον καπνό και οι κυνηγοί πάρουν το μέλι, αφήνουν πίσω τους το κερί ως πληρωμή στον οδηγό τους!

Και αυτή η διαδικασία ακολουθείται κατά τη διάρκεια των αιώνων, με τις τοπικές φυλές να έχουν μάθει να ακολουθούν το πουλί, το οποίο τους υποδεικνύει πού κρύβεται το μέλι.

Αν και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει εξημερωμένα ζώα για να κυνηγούν εδώ και χιλιάδες χρόνια, αυτή η συνεργασία είναι σπάνια, επειδή τα πουλιά δεν είναι ούτε εκπαιδευμένα, ούτε εξημερωμένα.

Αντίθετα, τα πουλιά είναι αυτά που εκπαίδευσαν τους ανθρώπους να τα ακολουθούν, και τους βάζουν στο κυνήγι. Αυτή είναι μια από τις πιο παράξενες σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και άγριων ζώων.

Η ασυνήθιστη συνεργασία αναφέρθηκε για πρώτη φορά από έναν Πορτογάλο ιεραπόστολο, τον Ζοάο ντος Σάντος (João dos Santos), στη Μοζαμβίκη το 1588.

Ο Santos παρατηρούσε συχνά ότι ένα μικρό πουλί πετούσε μέσα από ρωγμές στους ξύλινους τοίχους της εκκλησίας, και έτρωγε το κερί που ξεχείλιζε από τα κηροπήγια.

Περιέγραψε επίσης ότι το πουλί οδηγούσε τους ανθρώπους στις φωλιές των μελισσών καλώντας τους και πετώντας από δέντρο σε δέντρο.

Οι μαρτυρίες για τη συμπεριφορά αυτών των πουλιών είναι συνεχής κατά τη διάρκεια των αιώνων, αλλά επειδή δεν υπήρχε επίσημη καταγραφή, πολλοί μιλούσαν ότι ήταν ένας μύθος.

Πίστεψαν στα όσα άκουγαν μόνο όταν ο Κενιάτης οικολόγος Χουσεΐν Άιζακ (Hussein Isack) και ο Γερμανός βιολόγος Χάινζ Ούλριχ Ρέγιερ (Heinz Ulrich Reyer) δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της πρωτοποριακής τους έρευνας το 1989.

Ο Isack περιγράφει τη διαδικασία, με την οποία οι «honeyguides» οδηγούν τους άνδρες:

Το μεγαλύτερο πουλί τραβά την προσοχή ενός ανθρώπου, πετώντας κοντά του, κινούμενο συνέχεια και εκπέμποντας μια επίμονη κλήση, η οποία ακούγεται σαν «τιρ-τιρ».

Στη συνέχεια, εκτελεί μια πτήση πάνω από τις κορυφές του δέντρου, όπου βρίσκονται οι μέλισσες και μπορεί να εξαφανιστεί για ένα λεπτό ή περισσότερο. Κατά την επιστροφή, το πουλί γυρνά πάλι στο δέντρο το οποίο είναι ο στόχος του.

Αν πλησιάσει σε απόσταση από 5 έως 15 μέτρα, ξεκινάει να καλεί πάλι τους ανθρώπους. Μετά από μια σύντομη πτήση, επιστρέφει και συνεχίζει την κλήση του.

Όπως ακολουθούν οι μελισσοκόμοι, αυτό χτυπάει το ξύλο, στο σημείο ακριβώς, όπου βρίσκονται οι μέλισσες. Όταν οι κυνηγοί πλησιάζουν, αυτό πηγαίνει από πίσω, για να παρακολουθεί τη συλλογή του μελιού, περιμένοντας το δώρο του!

Ένα, ακόμη, εντυπωσιακό στοιχείο είναι ο ήχος των κλήσεων αυτού του πουλιού. Η πρώτη κλήση για να το ακολουθήσουν είναι έντονη. Η δεύτερη της καθοδήγησης των κυνηγών, έχει μαλακότερο τόνο, με κενά διαστήματα!

Οι συλλέκτες μελιού έχουν επίσης αναπτύξει έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας με το πουλί. Η Κλερ Σπότσγουντ (Claire Spottiswoode), ζωολόγος από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ανακάλυψε ενώ παρακολουθούσε τους συλλέκτες μελιού της κοινότητας Γιάο (Yao) στη Μοζαμβίκη, ότι μπορεί κανείς να καλέσει το πουλί με ένα δυνατό «τρικλλ» και να ακολουθήσει ένα «μπρρρ-χμ».

Τα πουλιά έχουν μάθει να αναγνωρίζουν αυτόν τον ήχο ως ένδειξη ότι οι άνδρες είναι έτοιμοι να τα ακολουθήσουν. Αυτό το ανθρώπινο σήμα, ωστόσο, περιορίζεται στους ανθρώπους της συγκεκριμένης φυλής.

Μια διαφορετική φυλή που ζει χιλιόμετρα μακριά μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα διαφορετικό σήμα, το οποίο όμως μεταφέρει το ίδιο νόημα.

Η διατροφή του «greater honeyguide» αποτελείται κυρίως από κερί, όπως το προερχόμενο από μέλισσες και τις κηρώδεις εκκρίσεις ορισμένων εντόμων. Τρώει επίσης έντομα που σέρνονται, αράχνες, και ενίοτε φρούτα.

Μάλιστα, είναι ένα από τα λίγα είδη πουλιών τα οποία μπορούν να αφομοιώσουν το κερί. Παρά το γεγονός ότι το μελισσοκέρι αποτελεί σημαντικό μέρος της διατροφής τους, αυτό το φαγητό εξαρτάται σχεδόν εξολοκλήρου από ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον Isack, μέχρι και το 96% μιας κυψέλης είναι απρόσιτο για το πουλί, εκτός αν οι άνθρωποι την ανοίξουν.

Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος τον οποίο παίζει το μικρό πουλί συρρικνώνεται σταδιακά, καθώς οι περισσότεροι χωρικοί έχουν στραφεί στη διατήρηση των δικών τους κυψελών, αντί να κυνηγούν τις κρυφές στο φυσικό περιβάλλον, αφήνοντας το «honeyguide» να αναζητά τη δική του τροφή.

Πηγή: Amusing Planet / Photo Credit Claire Spottiswoode / Επιμέλεια Snoopit24

Περισσότερα:
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΕΡΕΥΝΑ
ΦΥΣΗ
ΤΟΠΟΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
FOOD
ΒΙΝΤΕΟ
GREECEVIEW
ΝΕΑ
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ-ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακολουθήστε μας στο FACEBOOK και στο TWITTER

Επισκεφτείτε και τα άλλα μπλογκ μας: ΠΡΩΙΝΟ και COOKOUZIN-ασχολούνται με τη διατροφή

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.