ΜΟΥΣΕΙΑ

Μουσείο για τη μοναδική καπνιστή πάπρικα

Τιμή στην οικογενειακή παράδοση που τη δημιούργησε στην Ισπανία.

Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος επέστρεψε από το δεύτερο ταξίδι του στον Νέο Κόσμο το 1496, έφερε ένα ιδιαίτερο δώρο στον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα, τους βασιλείς που χρηματοδότησαν τα ταξίδια του: την πάπρικα.

Για την ακρίβεια τους έφερε τις καυτερές πιπεριές capsicum-το συστατικό που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή της πάπρικας.

Ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλα τις θεώρησαν λίγο πικάντικες και τις παρέδωσαν στους μοναχούς σε δύο μοναστήρια, τα οποία ξεκίνησαν να τις καλλιεργούν τον 16ο αιώνα.

Οι οικογένειες που ζούσαν κοντά σε αυτά τα μοναστήρια στην Εξτρεμαδούρα της Ισπανίας, άρχισαν και αυτές να καλλιεργούν τις πιπεριές περίπου την ίδια στιγμή, τις οποίες στέγνωναν σε φούρνους με καυσόξυλα, για να δημιουργήσουν στη συνέχεια ένα καπνιστό, πολύχρωμο καρύκευμα.

Η ισπανική καπνιστή πάπρικα δεν είναι η ίδια με οποιαδήποτε άλλη. Υπάρχουν στην πραγματικότητα τρεις τύποι: η γλυκιά πάπρικα ή αυτό που συνήθως χαρακτηρίζεται ως «πάπρικα», το οποίο μπορεί να προέρχεται από διάφορες τοποθεσίες και συχνά αναμιγνύεται με καγιέν.

Η ουγγρική ζεστή πάπρικα, η οποία έχει οκτώ παραλλαγές πικρότητας και η καπνιστή πάπρικα, η οποία προέρχεται από την περιφέρεια Λα Βέρα της Εξτρεμαδούρα, στην Ισπανία.

Σήμερα, η καπνιστή πάπρικα γίνεται ακόμα στην ίδια περιοχή της δυτικής Ισπανίας, η οποία συνορεύει με την Πορτογαλία, κοντά στο αρχικό μοναστήρι, όπου καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά οι πιπεριές που έφερε ο Κολόμβος.

Ιστορικά, το μπαχαρικό παράγεται από οικογενειακές επιχειρήσεις και εξακολουθεί να γίνεται σε μεγάλο βαθμό με αυτόν τον τρόπο και σήμερα.

Από τους πρωτοπόρους ήταν ο Βαλεριάνο Χερνάντεζ Μαρτίν, ο οποίος το 1913 ίδρυσε την εταιρεία καπνιστής πάπρικας: «Pimentón La Dalia». Το όνομα προέρχεται από το λουλούδι ντάλια, το οποίο είχε δώσει ο Βαλεριάνο στη μετέπειτα σύζυγο του, όταν της ζήτησε να παντρευτούν.

Ορισμένα από τα αυθεντικά καπνιστήρια της «La Dalia» παρουσιάζονται στο Μουσείο καπνιστής πάπρικας, το οποίο άνοιξε το 2007 σε ένα σπίτι από τούβλα του 17ου αιώνα και τιμά την οικογένεια Χερνάντεζ και άλλους αγρότες στην περιοχή που έχουν συμβάλει στην παραγωγή του μπαχαρικού.

Στο μουσείο περιγράφεται η ιστορία και η διαδικασία παραγωγής καπνιστής πάπρικας, μέσω των παλιών εργαλείων , συνταγές και βίντεο, ενώ το επισκέπτονται περισσότεροι από 11.000 άνθρωποι κάθε χρόνο.

Η περιοχή Λα Βέρα στην Εξτρεμαδούρα είναι το ιδανικό μέρος για την παραγωγή αυτού του είδους της πάπρικας, χάρη στο υποτροπικό κλίμα της, στο αλατισμένο νερό και στο έδαφος με υψηλή περιεκτικότητα σε οργανικές ύλες.

Η φύτευση αρχίζει τον Μάιο και τον Ιούνιο και οι ώριμες κόκκινες πιπεριές συλλέγονται τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Στη συνέχεια αρχίζει το κάπνισμα, με αφυδάτωση των καρπών σε έναν μεγάλο φούρνο με καπνό από καυσόξυλα.

«Αυτή η διαδικασία πρέπει να είναι αργή, με διάρκεια περίπου 15 ημερών, για να εξασφαλιστεί μέγιστη περιεκτικότητα σε υγρασία 15% στο τέλος της ξήρανσης» λέει ο Αλβάρο Χερνάντεζ Νιέτο, ο οποίος συνεχίζει για τέταρτη γενιά την παράδοση της οικογένειας.

«Η ξήρανση των πιπεριών με τον τρόπο αυτό δίνει στο προϊόν μια ελαφρώς καπνιστή γεύση, ένα αδιαμφισβήτητο άρωμα και μια σταθερότητα χρώματος, το οποίο δεν καταστρέφεται με το πέρασμα του χρόνου».

Μόλις στεγνώσουν οι καρποί, οι μίσχοι κόβονται και οι πιπεριές αλέθονται σε ένα μύλο. Οι εργαζόμενοι πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι πιπεριές δεν θα ζεσταθούν περισσότερο από περίπου 40 βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, αλλιώς, η γεύση, το χρώμα και το άρωμα της πάπρικας θα καταστραφούν.

Στη συνέχεια, η σκόνη πιστοποιείται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης, διασφαλίζεται δηλαδή ότι κατασκευάστηκε με τον παραδοσιακό τρόπο, συσκευάζεται και αποστέλλεται προς πώληση.

Το προκύπτον προϊόν είναι μια έντονη κόκκινη σκόνη με λεπτή μυρωδιά και γεύση καπνιστή από ξύλο. Η ειδική πάπρικα της Βέρα έχει πράγματι αντιοξειδωτικές ιδιότητες – μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Food, διαπίστωσε ότι αυτές οι ιδιότητες είναι ειδικές για αυτή την πάπρικα λόγω της διαδικασίας ξήρανσης και καπνίσματος.

«Η καπνιστή ξήρανση ήταν συνέπεια των βροχών του φθινοπώρου, καθώς ήταν αδύνατο οι πιπεριές να στεγνώσουν στον ήλιο», λέει ο Χερνάντεζ. «Η τεχνική στεγνώματος με τον καπνό καθιστά την πάπρικα μοναδική σε όλο τον κόσμο, με γεύση τόσο εξαιρετική που οι καλύτεροι σεφ την αποκαλούν «Κόκκινο Χρυσό της Βέρα»».

Πηγή: Smithsonian / Επιμέλεια Snoopit24

Περισσότερα:
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΕΡΕΥΝΑ
ΦΥΣΗ
ΤΟΠΟΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
FOOD
ΒΙΝΤΕΟ
GREECEVIEW
ΝΕΑ
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ-ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακολουθήστε μας στο FACEBOOK και στο TWITTER

Επισκεφτείτε και τα άλλα μπλογκ μας: ΠΡΩΙΝΟ και COOKOUZIN-ασχολούνται με τη διατροφή

Advertisements

Κατηγορίες:ΜΟΥΣΕΙΑ

Tagged as: , ,

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.