ΕΡΕΥΝΑ

Οι πανύψηλες υπόγειες οροσειρές της Γης!

Βρίσκονται βαθιά μέσα στο εσωτερικό του πλανήτη.

Εικόνα Princeton University

Ο τεράστιος σεισμός των 8,2 Ρίχτερ, ο οποίος έγινε το 1994 στη Βολιβία, προσέφερε σημαντικά στοιχεία στους σεισμολόγους, αποκαλύπτοντας κάτι που αγνοούσε η επιστήμη. Την ύπαρξη μιας περιοχής 660 χιλιομέτρων, με βουνά, τα οποία ενδέχεται να είναι μεγαλύτερα και από το Έβερεστ!

Πρόκειται για μια περιοχή, η οποία εκτός από τα βουνά διαθέτει και κοιλάδες, σαν να έχουν καλυφθεί με ένα οριακό στρώμα βαθιά μέσα στο μανδύα της Γης.

Η σεισμολόγος Τζέσικα Ίρβινγκ (Jessica Irving) συνεργάστηκε με τον μεταπτυχιακό φοιτητή Γουενμπο Γου (Wenbo Wu), αναλύοντας τα στοιχεία του μεγάλου σεισμού, τα κύματα του οποία ήταν σαν να αναπηδούν σε κάποιους εσωτερικούς, σκληρούς όγκους.

Το «όριο των 660 χιλιομέτρων», όπως ονόμασαν την υπόγεια περιοχή, έχει μια ορεινή τοπογραφία με κορυφές, πλαγιές και ομαλή μετάβαση σε κοιλάδες.

Αυτό που γνωρίζουν οι γεωφυσικοί για τη Γη είναι ότι έχει τρία (ή τέσσερα) στρώματα: μια κρούστα, τον μανδύα και τον πυρήνα, που μερικές φορές υποδιαιρείται σε έναν εσωτερικό και εξωτερικό. Αυτή η εκτίμηση δεν είναι λανθασμένη, αλλά αφήνει έξω πολλά άλλα στρώματα που οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μέσα στον πλανήτη.

Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τα ισχυρότερα κύματα στον πλανήτη, τα οποία παράγονται από τεράστιους σεισμούς, προκειμένου να κοιτάξουν βαθιά στη Γη.

Βολιβία, photo Credit CNN

Για τις αναλύσεις των δεδομένων είχαν τη βοήθεια από υπερυπολογιστές του Πανεπιστημίου Πρίνστον (Princeton), ώστε να προσομοιώσουν την περίπλοκη συμπεριφορά των κυμάτων σκέδασης στη βαθιά Γη.

Η μελέτη στηρίχθηκε στη θεμελιώδη ιδιότητα των κυμάτων να κάμπτονται και να αναπηδούν, όπως διαθλώνται οι ακτίνες του φωτός. Έτσι τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν κατευθείαν μέσω ομοιογενών πετρωμάτων, αλλά αντανακλώνται ή διαθλώνται όταν συναντούν σκληρούς όγκους.

Η παρουσία των υπόγειων βουνών «στο όριο 660» έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο πλανήτης σχηματίστηκε και συνεχίζει να λειτουργεί.

Το στρώμα αυτό διαιρεί το μανδύα, ο οποίος αποτελεί περίπου το 84 % του όγκου της Γης, στο ανώτερο και κατώτερο τμήμα του. Για χρόνια, γεωεπιστήμονες έχουν συζητήσει πόσο σημαντικό είναι αυτό το όριο.

«Τα ευρήματά μας παρέχουν πληροφορίες για αυτό το θέμα», δήλωσε ο Wu. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ομαλότερες περιοχές «του ορίου 660» θα μπορούσαν να προκύψουν από πιο λεπτομερή κατακόρυφη ανάμειξη, ενώ οι πιο σκληρές, ορεινές περιοχές μπορεί να βοηθήσουν στη λύση πολλών μυστηρίων σχετικά με τον μανδύα.

Η έρευνα δίνει στοιχεία όχι μόνο για τις διαρκείς συζητήσεις σχετικά με την εξέλιξη της Γης, αλλά ρίχνει φως και στις διαδικασίες που μπορεί να συμβάλλουν στη διαμόρφωση και άλλων πλανητών.

Πηγή: Science Daily / Επιμέλεια Snoopit24

Advertisements

Κατηγορίες:ΕΡΕΥΝΑ

Tagged as: , , ,

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.