ΕΡΕΥΝΑ

Πόσο χώρο χρειάζεσαι, για να περπατήσεις στο πεζοδρόμιο;

Τι διαπίστωσαν ερευνητές, μελετώντας τις κινήσεις των πεζών.

Το περπάτημα σε ένα πεζοδρόμιο ή κάποιο διάδρομο μπορεί να θεωρείται απλή περίπτωση, όμως για να έχει ο καθένας μας την απαραίτητη άνεση, απαιτούνται κάποιοι κανόνες και, κυρίως, ελεύθερος χώρος.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν, στην Ολλανδία, θέλησαν να μελετήσουν το θέμα του περπατήματος μέσα στην πόλη, καθώς υπάρχουν άνθρωποι που εμποδίζουν τους άλλους, τους στριμώχνουν, πηγαίνουν πολύ αργά, ενώ δεν λείπουν και οι συγκρούσεις.

Αναλύοντας τις μετακινήσεις πεζών στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης του Αϊντχόβεν, οι επιστήμονες που είναι φυσικοί και μαθηματικοί, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι για να περπατήσει κανείς άνετα σε πολυσύχναστες περιοχές, χρειάζεται τουλάχιστον 75 εκατοστά ελεύθερου χώρου!

Αυτός θεωρείται ο «μαγικός» αριθμός, για να μην παρενοχλείτε τον άλλον και για να μην σας παρενοχλεί κανένας.

Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκαν αισθητήρες σαν και αυτούς στα τηλεκοντρόλ και αναλύθηκαν οι κινήσεις περισσότερων από 5 εκατομμυρίων πεζών, κατά τη διάρκεια έξι μηνών. Το επιλεγμένο σημείο ήταν ένας μικρός διάδρομος με μόνο δύο λωρίδες κατεύθυνσης.

Η συντριπτική πλειοψηφία των πεζών που πέρασαν από αυτή την περιοχή, ήθελαν να κρατήσουν μια μέση απόσταση τουλάχιστον 75 εκατοστών, για να μην ενοχλούν. Ακόμα και όταν έφτασαν λίγο πολύ κοντά, άλλαζαν ασυνείδητα το δρόμο τους, για να αποφύγουν τους άλλους.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι από τα 5 εκατομμύρια πεζούς, 9.000 ζευγάρια ταξιδιωτών που πέρασαν από εκεί, μόλις το 0,18% βρισκόταν σε πορεία «σύγκρουσης» με τον άλλον, με τους περισσότερους να αποφεύγουν το περιστατικό.

«Περίπου 40 ζεύγη «συγκρούστηκαν» μεταξύ τους», λέει ο Αλεσάντρο Κορμπέτα (Alessandro Corbetta), ερευνητής της δυναμικής πεζών στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν.

«Τα υπόλοιπα ζευγάρια προσάρμοσαν τη διαδρομή τους μέχρι να απέχουν τουλάχιστον 140 εκατοστά και έτσι να αποφύγουν μια σύγκρουση».

Αυτό σημαίνει ότι από όλες τις κινήσεις που παρατηρήθηκαν σε αυτόν τον συγκεκριμένο διάδρομο του σιδηροδρομικού σταθμού του Αϊντχόβεν, μόνο το 0.000016 % είχε ως αποτέλεσμα να πέσει ο ένας πάνω στον άλλον.

Τα συμπεράσματα οδήγησαν τους συγγραφείς της έρευνας στο συμπέρασμα ότι «σε κίνηση, οι πεζοί προσαρμόζουν συνεχώς τα μονοπάτια τους προσπαθώντας να διατηρήσουν τις αμοιβαίες αποστάσεις άνεσης και να αποφύγουν τις συγκρούσεις».

Το επόμενο βήμα είναι να χρησιμοποιηθούν όλα αυτά τα δεδομένα για να αναπτυχθεί ένα μοντέλο υπολογιστή που θα μπορούσε να προβλέψει τις κινήσεις των πεζών σε έναν γεμάτο χώρο.

«Προσπαθώ πάντα να προχωρώ ένα βήμα πιο πολύ στην πολυπλοκότητα των κινήσεων των πεζών», λέει ο συν-συγγραφέας Φεντερίκο Τότσι (Federico Toschi), ειδικός στην εφαρμοσμένη φυσική και τα μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν.

«Ονειρεύομαι να καταλάβω τελικά τη δυναμική ενός πλήρους πυκνού πλήθους».

Η μελέτη έχει δημοσιευθεί στο Physical Review Ε.

Πηγή: Science Alert / Εικόνες Unsplash / Επιμέλεια Snoopit24

Advertisements

Κατηγορίες:ΕΡΕΥΝΑ

Tagged as: ,

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.