ΕΡΕΥΝΑ

Το πρώτο υποβρύχιο αγρόκτημα!

Καλλιεργούν λαχανικά στο βυθό της θάλασσας!

Στη Νόλι (Noli), στη βόρεια Ιταλία, μια ομάδα από δύτες καλλιεργεί μεταξύ άλλων βασιλικό, ντομάτες και φράουλες, επτά μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού.

Πριν από πέντε χρόνια, ο Σέρτζιο Γκαμπερίνι (Sergio Gamberini), ερασιτέχνης κηπουρός από τη Λιγουρία, μια παραθαλάσσια περιοχή στη βορειοδυτική Ιταλία, έβλεπε τους αγρότες και αναρωτήθηκε αν τα λαχανικά θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέσα στη θάλασσα.

Η σκέψη του ήταν να δημιουργήσει αυτόν ένα λαχανόκηπο μέσα σε διαφανές μπαλόνι γεμάτο αέρα. Οι φίλοι του ήταν σκεπτικοί, αλλά ο Gamberini, που είναι χημικός μηχανικός και ασχολείται με εξοπλισμό καταδύσεων, ήταν αποφασισμένος να αποδείξει ότι η ιδέα του θα μπορούσε να λειτουργήσει.

Δύο μέρες αργότερα, φόρεσε την καταδυτική του στολή και επτά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας πρόσδεσε ένα πλαστικό μπαλόνι γεμάτο με χώμα και σπόρους βασιλικού. Μετά από μερικές ημέρες, είδε να φυτρώνουν μικροσκοπικά φύλλα.

Το επόμενο έτος, ο Gamberini, ο οποίος αυτοαποκαλείται «εξερευνητής όλων των πραγμάτων της θάλασσας», αφιέρωσε μέρος του προϋπολογισμού της οικογενειακής επιχείρησης του «Ocean Reef» για να χρηματοδοτήσει το πρώτο πλήρως λειτουργικό υποβρύχιο αγρόκτημα.

Ήταν ζήτημα προσωπικής περιέργειας: «Ήθελα να μάθω αν η υποβρύχια γεωργία μπορεί να γίνει μια κατάλληλη εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της ζωής μου», λέει.

Ελπίζει, επίσης, ότι αν η υποβρύχια γεωργία αναπτυχθεί, αυτός θα κατέχει την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τεχνολογία.

Σήμερα, το έργο του, το οποίο ονομάζεται «Κήπος Nέμο», αριθμεί έξι υποβρύχια θερμοκήπια που φιλοξενούν περίπου 700 φυτά, όπως βασιλικό, ντομάτες, μαρούλια, σαλάτες, φράουλες, αλόη βέρα, μέντα, μαντζουράνα και γλυκόριζα.

Η δημιουργία αυτού του υποβρύχιου αγροκτήματος, δεν ήταν εύκολη. Σύμφωνα με τους ιταλικούς περιβαλλοντικούς νόμους, είναι παράνομο να γίνονται οποιεσδήποτε μόνιμες αλλαγές στη θάλασσα. Έτσι, η πρώτη πρόκληση ήταν να δημιουργηθούν αφαιρούμενα υποβρύχια θερμοκήπια.

«Αρχικά σχεδιάσαμε σφαίρες από χλωριούχο πολυβινύλιο (PVC), ένα κοινό θερμοπλαστικό υλικό, το οποίο είναι πολύ ελαφρύ και θα μπορούσε εύκολα να απομακρυνθεί», λέει ο Τζιάνι Φοντανέζι (Gianni Fontanesi), υπεύθυνος του έργου «Garden Nemo».

Αλλά μετά την πρώτη χειμωνιάτικη καταιγίδα, όταν τα κύματα που ξεπερνούσαν τα τρία μέτρα ξερίζωσαν δύο από τις υποβρύχιες κατασκευές, η ομάδα επέλεξε μια διαφορετική στρατηγική.

«Τώρα χρησιμοποιούμε άκαμπτο πλεξιγκλάς με εσωτερικό και εξωτερικό χαλύβδινο σκελετό», εξηγεί ο Fontanesi προσθέτοντας ότι η εύρεση του σωστού σχεδιασμού για την πρόληψη της ζημιάς από τις καταιγίδες ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι σήμερα.

Οι «κήποι» είναι πλάτους περίπου δύο μέτρων και ύψους 90 εκατοστών, ενώ είναι στερεωμένοι στον βυθό με αλυσίδες και 28 βίδες.

Σύμφωνα με τον Fontanesi, ο σχεδιασμός αυτός εξασφαλίζει σταθερότητα, ενώ παράλληλα επιτρέπει αρκετή ταλάντωση για την πρόληψη καταστροφών όταν χτυπούν τα κύματα.

Στη συνέχεια, η ομάδα έπρεπε να καταλάβει την επιστήμη της υποβρύχιας καλλιέργειας. Το περισσότερο φως παρέχεται από τον ήλιο, ενώ τους χειμερινούς μήνες μέσα στις σφαίρες τοποθετούνται λαμπτήρες LED.

Ο ηλεκτρισμός προέρχεται από ηλιακούς συλλέκτες και από ένα μικρό αιολικό στρόβιλο που τροφοδοτεί τα θερμοκήπια, μαζί με νερό για άρδευση.

Προς το παρόν, το έργο απαιτεί γλυκό νερό από τη γη. Αλλά όπως εξηγεί ο Gamberini, ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να αξιοποιήσει τη φυσική διαδικασία αφαλάτωσης που γίνεται στα θερμοκήπια.

Ο πυθμένας των σφαιρών έχει μια πορτούλα – που χρησιμοποιείται από δύτες για την πρόσβαση στα φυτά – αφήνοντας το θαλασσινό νερό μέσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρη η βιόσφαιρα είναι πλημμυρισμένη.

Όπως και σε ένα βυθισμένο μπουκάλι, το νερό γεμίζει μόνο ένα μέρος των «κήπων». Η πίεση του αέρα κρατιέται στο κάτω μέρος, αφήνοντας το επάνω στεγνό.

Όταν το θαλασσινό νερό έρχεται σε επαφή με τον θερμό αέρα του θερμοκηπίου, εξατμίζεται, χάνοντας το αλμυρό συστατικό του. Αυτό το «φυσικά αφαλατωμένο» νερό συμπυκνώνεται τελικά στα τοίχους του θερμοκηπίου σαν σταγονίδια που μπορούν να συλλεχθούν και με προσθήκη ορυκτών να χρησιμοποιηθούν για την άρδευση.

Ο Gamberini και ο Fontanesi μπορούν να παρακολουθήσουν τη θερμοκρασία, τη σύνθεση του αέρα και τη χρήση ενέργειας από την έδρα του έργου στη Γένοβα, την πρωτεύουσα της Λιγουρίας. Αλλά η καλλιέργεια γίνεται με την επίσκεψη στα θερμοκήπια.

Μέχρι σήμερα, ο Fontanesi έχει καταγράψει σχεδόν χίλιες «γεωργικές καταδύσεις» και λέει ότι αισθάνεται σαν να είναι σε ένα ενυδρείο, καθώς στον «κήπο» πηγαίνουν και προσκολλώνται καλαμάρια και άλλα ψάρια.

Ορισμένοι περιβαλλοντικοί ακτιβιστές έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τον «Κήπο του Nέμο» που διαταράσσει το θαλάσσιο περιβάλλον. Αλλά ο Fontanesi λέει ότι, προς το παρόν, δεν υπάρχουν ενδείξεις αρνητικών επιπτώσεων.

Για να προωθήσει το έργο της, η ομάδα επιτρέπει σε κάθε πιστοποιημένο δύτη να πάει και να ελέγξει την περιοχή. «Πολλοί ντόπιοι ήταν αρχικά σκεπτικοί για την περίεργη ιδέα μου», λέει ο Gamberini. «Αλλά τώρα οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι λειτουργεί και βοηθά το Noli να μπει στον τουριστικό χάρτη».

Ο Σεπτέμβριος είναι ίσως ο καλύτερος χρόνος για να επισκεφτείς τον «κήπο» όταν γίνεται το «γλέντι της συγκομιδής». «Συνεργαζόμαστε με την οικογένεια και τους φίλους μας και γιορτάζουμε το τέλος του καλοκαιριού με τα τρόφιμα που μαγειρεύονται με υποβρύχια φυτά» εξηγεί ο Fontanesi.

Ένα από τα γαστρονομικά αξιοθέατα είναι η σάλτσα πέστο, από υποβρύχιο βασιλικό. Μέχρι στιγμής, η πιο εκπληκτική ανακάλυψη αφορά την υποβρύχια χημεία των φυτών. Τα φυτά που αναπτύσσονται αντιμετωπίζουν διπλάσια επίπεδα ατμοσφαιρικής πίεσης σε σύγκριση με τα άλλα στην ξηρά.

Αυτό, σύμφωνα με τον Fontanesi, οδήγησε σε μια διαφορετική κατανομή χημικών στοιχείων. Τα φυτά του βασιλικού που καλλιεργούνται υποβρύχια, για παράδειγμα, έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις ευγενόλης (μια ουσία που περιέχεται στα αιθέρια έλαια βασιλικού) και περισσότερη χλωροφύλλη σε σύγκριση με τα φυτά που καλλιεργούνται στην ξηρά.

Μάλιστα, μια γαλλική φαρμακευτική εταιρεία νοίκιασε ένα από τα θερμοκήπια το 2017 και το μεταμόρφωσε σε εργαστήριο για να παράγει προϊόντα με υποβρύχια βότανα.

Αλλά ο απώτερος στόχος του έργου παραμένει να μετατραπεί η υποβρύχια καλλιέργεια σε μια βιώσιμη επιλογή, ειδικά σε περιοχές όπου η λειψυδρία είναι μεγάλο θέμα.

Πηγή: Atlas Obscura / Εικόνες Nemo’s Garden – Ocean Reef Group 2018 / Επιμέλεια  Snoopit24

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.