ΖΩΗ

Τα πιο ασυνήθιστα μέσα μεταφοράς!

Τα δημιούργησαν η φαντασία και η ανάγκη!

Chiba Urban Monorail

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι λίγο πολύ προσβλέψιμα. Λεωφορεία, τρένα, τραμ, είναι τα βασικά σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, υπάρχουν και ιδιαιτερότητες που διαμορφώνονται από τις εδαφικές ή αστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αναπάντεχα μέσα που δίνουν άλλο τόνο στην πόλη που τα χρησιμοποιεί.

Από κρεμαστά τρένα, τελεφερίκ, τρένο από μπαμπού, μέχρι και έλκυθρα της ασφάλτου!

Τρένο μπαμπού, Καμπότζη

Τα βαγονέτα της Καμπότζης τρέχουν σε σιδηροδρομικές γραμμές, αλλά δεν μοιάζουν με άλλα επιβατικά τρένα στον κόσμο. Τα περισσότερα είναι απλά ανυψωμένες πλατφόρμες με τροχούς τρένων.

Τα Νόρις (Norries) έχουν το παρατσούκλι «τρένα μπαμπού», επειδή οι πλατφόρμες είναι κατασκευασμένες από μπαμπού, και παρείχαν δημόσιες συγκοινωνίες για τους ντόπιους, καθώς η τακτική σιδηροδρομική υπηρεσία ήταν αναξιόπιστη και τα τρένα συχνά δέχονταν επιθέσεις από ένοπλους αντάρτες.

Σήμερα, εξακολουθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ορισμένες περιοχές της χώρας, ωστόσο αποτελούν και τουριστικό αξιοθέατο κοντά στα θέρετρα.

Μεταφορικά έλκηθρα, Μαδέρα

Η Μαδέρα βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Δυτικής Αφρικής και εκτός απο γενέτειρα του Κριστιάνο Ρονάλντο, τα τέσσερα νησιά που την αποτελούν είναι γνωστά για την απότομη τοπογραφία της.

Η ιστορική πόλη Μόντε (Monte), αν και απέχει μόνο πέντε χιλιόμετρα από τις ακτές είναι χτισμένη 1.000 μέρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η Μαδέρα διαθέτει τελεφερίκ για τις μετακινήσεις, αλλά για πάνω από έναν αιώνα, οι κάτοικοι της Monte (και τώρα οι τουρίστες) χρησιμοποιούν ένα παράξενο μέσο μεταφοράς για το ταξίδι με κατεύθυνση προς την πρωτεύουσα της επαρχίας Φουνσάλ (Funchal), που είναι παραλιακή.

Τα ψάθινα έλκυθρα, με καλάθια. Εκεί μπαίνουν οι επιβάτες και τσουλάνε στην κατηφόρα, έχοντας δύο οδηγούς που χρησιμοποιούν το βάρος τους και τις λαστιχένιες μπότες τους, για τιμόνι και το φρενάρισμα.

Chiba Urban Monorail, Ιαπωνία

Το Chiba Urban Monorail μοιάζει να βγήκε από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Τα βαγόνια της αμαξοστοιχίας κρέμονται από ανάποδες σιδηροτροχιές.

Το κρεμασμένο τρένο της Τσίμπα, μια πόλη περίπου 1 εκατομμυρίου λίγο έξω από το Τόκιο, δεν είναι το μοναδικό, αλλά είναι το μεγαλύτερο σε όλο τον κόσμο, με μήκος 16 χιλιόμετρα. Έχει δύο γραμμές και δεκαοκτώ στάσεις.

Το Urban Monorail εξυπηρετεί περίπου 50.000 επιβάτες καθημερινά.

Το ανάποδο τρένο του Βούπερταλ

Στο Βούπερταλ (Wuppertal), της Γερμανίας, υπάρχει ένα άλλο «ανάποδο» τρένο. Τρέχει για 13,3 χιλιόμετρα και έχει 20 σταθμούς.

Το τρένο μπορεί να φαίνεται φουτουριστικό, αλλά λειτουργεί πάνω από ένα αιώνα. Ξεκίνησε το 1901 στην πόλη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Η ιστορία του συστήματος λειτουργίας του και ο παράξενος σχεδιασμός του, το καθιστούν αξιοθέατο για τους τουρίστες, αλλά είναι εξυπηρετικό μέσο μεταφοράς για τους ντόπιους.

Η ηλικία της ανυψωμένης δομής κάποτε προκάλεσε ανησυχία μεταξύ των εμπειρογνωμόνων, που οδήγησε σε ένα σημαντικό έργο εκσυγχρονισμού, το οποίο έγινε το 2012 και το 2013. Ακόμα, τα βαγόνια εκσυγχρονίστηκαν το 2015 και το 2016.

Ένα ταξίδι στη γραμμή από την αρχή μέχρι το τέλος διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Το τρένο περνάει πάνω από τον ποταμό Wupper, έναν παραπόταμο του Ρήνου και επίσης πάνω από έναν δρόμο που εκτείνεται κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού.

Κυλιόμενες σκάλες, Χονγκ Κονγκ

Το Χονγκ Κονγκ αποδεικνύει ότι οι κυλιόμενες σκάλες δεν είναι μόνο για εμπορικά κέντρα ή σταθμούς του μετρό. Ένα υπαίθριο σύστημα κυλιόμενων σκαλοπατιών εκτείνεται σε μερικούς από τους πιο απότομους λόφους της πόλης.

Η κινούμενη σκάλα ανεβαίνει σε ύψος περίπου 150 μέτρων και έχει μήκος 800 μέτρων. Είναι το μακρύτερο υπαίθριο σύστημα κυλιόμενων σκαλοπατιών στον κόσμο.

Οι ντόπιοι χρησιμοποιούν τις κυλιόμενες σκάλες για να μετακινούνται μεταξύ των οικιστικών συνοικιών Μεσαία Επίπεδα και της επιχειρηματικής περιοχής που είναι γνωστή ως Χονγκ Κονγκ.

Το σύστημα, το οποίο αποτελείται από 18 κυλιόμενες σκάλες και τρεις κινούμενους διαδρόμους, οδηγείται σε κατηφόρα μέχρι τις 10 το πρωί και στη συνέχεια ανηφορίζει για την υπόλοιπη ημέρα.

Υπάρχουν ακόμη μπαρ και καταστήματα στις «στάσεις». Καθημερινά χρησιμοποιούν τις σκάλες για τις μετακινήσεις περισσότερα από 80.000 άτομα.

Τελεφερίκ, Μεντεγίν

Τα τελεφερίκ, είναι κοινά σε ορεινές περιοχές, σε πίστες σκι και ακόμη και σε θεματικά πάρκα. Χρησιμοποιούνται σπάνια για τη μαζική μεταφορά, εκτός από την Κεντρική και τη Νότια Αμερική.

Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα των τελεφερίκ μαζικής μεταφοράς είναι η πόλη Μεντεγίν της Κολομβίας. Ήταν το πρώτο τέτοιο σύστημα τελεφερίκ που κατασκευάστηκε ειδικά για τη μετακίνηση των ανθρώπων και λειτουργεί με σταθερό χρονοδιάγραμμα.

Το σύστημα είναι εξαιρετικά δημοφιλές στους κατοίκους των πυκνοκατοικημένων συνοικιών.Το Μέτροκαμπλ (Metrocable) βοήθησε να συνδεθεί η βουνοπλαγιά «Μπάριος» (Barrios) με το κέντρο της πόλης.

Δεδομένου ότι το σύστημα αστικών λεωφορείων δεν φτάνει μέχρι τους στενούς δρόμους της συνοικίας, το τελεφερίκ είναι η μόνη μη ιδιωτική λύση μετακίνησης για τους κατοίκους.

Λεωφορεία σε τροχιά, Αδελαΐδα

Το σύστημα O-Bahn της Αδελαΐδας, στην Αυστραλία, είναι ένα τμήμα «καθοδηγημένων λεωφορείων», με μήκος επτά χιλιομέτρων και τρεις διασταυρώσεις.

Μόνο ειδικά τροποποιημένα λεωφορεία μπορούν να χρησιμοποιήσουν το σύστημα. Αυτά τα οχήματα έχουν ξεχωριστούς οδηγούς τροχούς μπροστά από τους κανονικούς τροχούς.

Οι οδηγοί κατευθύνουν το λεωφορείο όταν βρίσκεται στην τροχιά. Μόλις εγκαταλείψουν την πίστα, τα λεωφορεία μπορούν να λειτουργήσουν ως κανονικά αστικά λεωφορεία στους δρόμους.

Το O-Bahn είναι λιγότερο παρεμβατικό από ένα αποκλειστικό σιδηροδρομικό δίκτυο, και η διαδρομή αφήνει χώρο για έργα δενδροφυτείας και άλλες προσπάθειες διατήρησης του περιβάλλοντος.

Επιπλέον, το σύστημα επιτρέπει στα λεωφορεία να χρησιμοποιούν φυσικό αέριο και βιοντίζελ αντί για κανονικό ντίζελ. Το O-Bahn έφερε επίσης οικονομικά οφέλη, καθώς βοήθησε την ανάπτυξη εμπορικών χώρων και μεγάλων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, όπως τα νοσοκομεία.

Carmelit Railway, Χάιφα

Οι σιδηρόδρομοι με συρματόσχοινα είναι συνηθισμένοι σε περιοχές με τεράστιες μεταβολές στην ανάπτυξη τους. Στη Χάιφα, στο Ισραήλ, ένα τελεφερίκ που ονομάζεται Καρμελίτ (Carmelit) ανεβαίνει 900 μέτρα επάνω στο βουνό Καρμέλ (Carmel).

Σε αντίθεση με τα περισσότερα τελεφερίκ, τα οποία συνήθως είναι εναέρια, το Camelit είναι εντελώς υπόγειο. Το σχετικά μικρό του μήκος, περίπου 1,5 χιλιόμετρα και ο μικρός αριθμός σταθμών (έξι), το καθιστούν έναν από τους πιο μικρούς υπόγειους δρόμους στον κόσμο.

Για τους τουρίστες και τους ντόπιους, το τρένο είναι αρκετά πρακτικό επειδή τους επιτρέπει να αποφύγουν μια κουραστική ανάβαση σε απότομο έδαφος.

Αυτό είναι ένα παλιό σύστημα. Χτίστηκε το 1950, αλλά ανακαινίστηκε αρκετές φορές, πιο πρόσφατα το 2017 μετά από πυρκαγιά. Ένα παρόμοιο υπόγειο τελεφερίκ, το F1, βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, αλλά έχει μόνο δύο σταθμούς.

Πηγή: Mother Nature Network / Επιμέλεια Snoopit24

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.