ΤΟΠΟΙ

Τα πανάρχαια υδραγωγεία!

Σκαμμένα ακόμα και 300 μέτρα κάτω από τη γη!

Θαυμασμό προκαλεί η εφευρετικότητα των αρχαίων Ιρανών, καθώς πριν από περίπου 3.000 χρόνια, οι Πέρσες είχαν βρει μια βιώσιμη λύση μεταφοράς νερού μέσα στην έρημο. Και όχι μόνο για να πίνουν, αλλά και για να δημιουργούν συντριβάνια και κήπους!

Πρόκειται για τα λεγόμενα Κανάτ (Qanat), τα οποία ήταν το βασικό στοιχείο ευημερίας των αρχαίων πόλεων, ανάμεσα στις οποίες και η περσική πρωτεύουσα της Περσέπολης, με τους ιστορικούς κήπους της.

Τα qanat, που βρίσκονται στη λίστα της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, ακολουθούσαν τη αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, καθώς μετέφεραν νερό από πηγές στα βουνά, σε πόλεις που βρίσκονταν σε χαμηλότερο υψόμετρο.

Μόλις εντοπιζόταν μια πηγή γλυκού νερού, ξεκινούσε το σκάψιμο και η κατασκευή ρεμάτων για τη μεταφορά του με ακρίβεια, ώστε να μην υπάρχει απότομη ροή. Ορισμένα από αυτά τα ρέματα, τα οποία οδηγούσαν σε δεξαμενές υδραγωγείου, βρίσκονταν σε βάθος μέχρι 300 μέτρων, ενώ αποτελούσαν ένα πολυδαίδαλο σύστημα.

Αυτά τα υπόγεια υδραγωγεία έχουν επιτρέψει στους Ιρανούς για χιλιετίες να έχουν πρόσβαση και να μεταφέρουν νερό σε ορισμένες από τις πιο άνυδρες περιοχές τους. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα είναι στην επαρχία Φαρς του νοτιοδυτικού Ιράν.

Εκεί, η πόλη της Περσέπολης χτίστηκε από τους Αχαιμενίδες Πέρσες (550-330 π.Χ.) σε μια ζεστή και ερημική πεδιάδα που περιβάλλεται από τα Όρη Ζάγκρου. Η τοποθεσία δεν ήταν ακριβώς προικισμένη με τη γενναιοδωρία της φύσης.

Ωστόσο, μέσω των qanat, η Περσέπολη έγινε το επίκεντρο μιας αυτοκρατορίας που απλώθηκε σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, από την Ελλάδα έως την Ινδία και θεωρήθηκε από πολλούς ως η πιο πολυτελής πόλη, φημισμένη για τα πλούσια παλάτια και τους εξαίρετους κήπους της.

Το σύστημα ήταν τόσο αποτελεσματικό που εξαπλώθηκε σύντομα σε άλλες γωνιές του κόσμου, πρώτα από τις κατακτήσεις των αρχαίων Περσών και αργότερα από τους Μουσουλμάνους Άραβες που υιοθέτησαν το σύστημα από τους Πέρσες και το πήραν μαζί τους μέχρι την Ανδαλουσία, τη Σικελία και τη Βόρεια Αφρική.

Το qanat δεν παρείχε μόνο το απαραίτητο πόσιμο νερό, αλλά βοηθούσε να μειωθούν οι εσωτερικές θερμοκρασίες, σε συνδυασμό με τον αέρα που φυσούσε και σωλήνες που διοχέτευαν το νερό στους τοίχους. Λειτουργούσε σαν ένα αρχαίο κλιματιστικό.

Με τον ίδιο τρόπο μπορούσε να βοηθά στην αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων πάγου γύρω, έχοντας και λειτουργία ψυγείου.

Κατασκευασμένο σε κωνικά σχήματα που αποτελούνται από ένα μείγμα από ανθεκτικά στη θερμότητα υλικά, το γιάκσαλ (yakhchal) είναι μια αρχαία ιρανική μορφή ψύξης που χρονολογείται γύρω στα 400 π.Χ.

Πηγή: BBC / Επιμέλεια Snoopit24

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.