ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι!

Πάγοι και πλημμύρες χτύπησαν τον πλανήτη!

Η κλιματική αλλαγή προκαλεί σκληρές αντιπαραθέσεις και αγωνίες για το μέλλον της ανθρωπότητας, ωστόσο, το παρελθόν δείχνει ότι οι ανωμαλίες του κλίματος δεν συμβαίνουν μόνο στην εποχή μας.

Το 1816 έχει μείνει στην ιστορία ως «έτος χωρίς καλοκαίρι», αλλά και ως «έτος φτώχειας και θανάτου» εξαιτίας των συνεπειών της τότε κλιματικής αλλαγής.

Η αιτία ήταν μια σοβαρή ανωμαλία του κλίματος που προκάλεσε τη μείωση των μέσων παγκόσμιων θερμοκρασιών κατά 0,4 – 0,7 βαθμούς Κελσίου.

Τη χρονιά εκείνη, το βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη υπέφερε περισσότερο, καθώς υπήρχαν μεγάλες ελλείψεις σε τρόφιμα, αφού έπεσε χιόνι τον Ιούνιο και ένας παγετός «δολοφόνος» τον Αύγουστο. Ο κόσμος πίστευε ότι είχε έρθει το τέλος του κόσμου.

Αν και δεν είναι πλήρως κατανοητό τι οδήγησε σε τέτοιες ακραίες συνθήκες, οι περισσότερες θεωρίες δείχνουν ως αιτία τις βίαιες ηφαιστειακές εκρήξεις που συνέβησαν τα προηγούμενα δύο χρόνια και κυρίως τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου Ταμπόρα, στην Ινδονησία, το 1815.

Έχει υπολογιστεί ότι ο δείκτης μεγέθους αυτής της ηφαιστειακής έκρηξης (VEI – Volcanic Explosivity Index) ήταν ίσος με 7 βαθμούς (με μέγιστο της σχετικής κλίμακας το 8), ενώ ο όγκος των υλικών που εκτοξεύτηκαν στην ατμόσφαιρα έφτασε τα 100 κυβικά χιλιόμετρα.

Αυτό που πιστεύεται ότι συνέβη το 1816 ήταν η συνεχής ψύξη του πλανήτη λόγω της «μικρής εποχής των παγετώνων», που είχε προηγηθεί τους δύο προηγούμενους αιώνες, και επιδεινώθηκε από τις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Η Νέα Αγγλία, ο Καναδάς και μεγάλες περιοχές της Δυτικής Ευρώπης φάνηκαν να έχουν πληγεί περισσότερο.

Καθώς τα τρόφιμα είχαν λιγοστέψει αφού καταστράφηκαν οι καλλιέργειες, σημειώθηκαν αρκετές ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία.

Τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα στην Ελβετία, όπου λόγω της μεγάλης πείνας η κυβέρνηση κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η αδιάκοπη βροχή επιδείνωσε τα προβλήματα, καθώς πλημμύρισαν μερικοί από τους μεγαλύτερους ποταμούς στην Ευρώπη.

Πιστεύεται ευρέως ότι οι κλασικοί πίνακες ηλιοβασιλέματος του Τέρνερ (1775 – 1851) ήταν εμπνευσμένοι από τη σκόνη που εκτοξεύτηκαν από τις εκρήξεις του Ταμπόρα και άλλων ηφαιστείων.

Παρόμοια φαινόμενα ηλιοβασιλέματος παρατηρήθηκαν μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883, και πιο πρόσφατα, το 1991, του Πινατούμπο στις Φιλιππίνες.

Αυτό που ίσως είναι πιο συναρπαστικό είναι ότι ανάμεσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς εμφανίστηκαν κάποιες σημαντικές εφευρέσεις.

Καθώς η πείνα των ανθρώπων δεν επέτρεπε τη διατροφή των αλόγων, ο Γερμανός εφευρέτης Καρλ Ντράις έψαξε να βρει νέα μέσα μεταφοράς και έφτιαξε το δίτροχο Laufmaschine, που θεωρείται ο πρόδρομος του ποδηλάτου.

Ακόμα, ο Γιούστους φον Λίμπιγκ, ένας χημικός που είχε βιώσει τη μεγάλη πείνα ως παιδί στη Γερμανία, αργότερα, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της διατροφής των φυτών και ανέπτυξε τη χρήση ορυκτών λιπασμάτων.

Παράλληλα, παρατηρήθηκαν μεταναστευτικά κύματα από περιοχές του Βορρά προς νοτιότερες, αλλά οι εποχές ένεπνευσαν συγγραφείς για τα έργα τους, που ήταν γεμάτα τρόμο. Όπως ο Φρανκεστάιν που έγραψε η Μαίρη Σέλεϊ το 1816 και κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα.

Πηγή: Vintage News / Επιμέλεια Snoopit24

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.