ΖΩΗ

Καταφύγιο για όσους είναι αλλεργικοί στη σύγχρονη ζωή!

Είναι μια κοινότητα στην έρημο της Αριζόνα!

Δεν είναι σχήμα λόγου η αλλεργία στο σύγχρονο τρόπο ζωής, αλλά μια πραγματικότητα που η ιατρική προσπαθεί να βρει θεραπεία. Πρόκειται για το σύνδρομο της πολλαπλής χημικής ευαισθησίας (Multiple Chemical Sensitivity – MCS).

Συχνά αναφέρεται ως περιβαλλοντική ασθένεια και θεωρείται μια χρόνια διαταραχή, η οποία οφείλεται στην έκθεση σε καθημερινές χημικές ουσίες και την τεχνολογία, προκαλώντας συμπτώματα ποικίλης έντασης.

Από τον πόνο των μυών έως τη γενική κόπωση, ενώ σε πιο σοβαρές καταστάσεις οι ασθενείς νιώθουν ένα μόνιμο άγχος και αναστάτωση, αλλά και παθολογικά συμπτώματα, όπως έντονη ναυτία, ημικρανίες, ξαφνικό πανικό, ακόμη και ίλιγγο!

Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να ανεχθούν χημικές ουσίες και τεχνολογίες γύρω τους, όπως αρώματα, συνθετικά υφάσματα, εντομοκτόνα και Wi-Fi βρήκαν το καταφύγιο τους στο Σνόουφλέικ (Snowflake), στην έρημο της Αριζόνα.

Οι περισσότεροι γιατροί διστάζουν να νομιμοποιήσουν την κατάσταση, αναφέροντας έλλειψη επιστημονικών στοιχείων, αποκαλώντας την ψυχοκοινωνική κατάσταση με έντονα φυσικά συμπτώματα.

Για το λόγο αυτό, οι πάσχοντες, οι οποίοι συνήθως έχουν αυτοδιαγνωσθεί, συχνά δυσκολεύονται να βρουν ιατρική βοήθεια για τη νόσο και πρέπει να καταφύγουν σε εναλλακτικές θεραπείες.

Ένας από τους πάσχοντες, ο Μπρους Μακρέι (Bruce McCreary), το 1988 μετακόμισε στη μικρή πόλη της ερήμου για να βρει την υγειά του.

Ο πρώην ηλεκτρολόγος μηχανικός, εγκατέλειψε το σπίτι του στην πόλη Μέσα, αφού ήταν σχεδόν «απενεργοποιημένος» από την έκθεση σε χημικά προϊόντα στο εργοστάσιο αεροσκαφών όπου εργαζόταν.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 εντάχθηκαν στην κοινότητα του McCreary περισσότεροι από 30 «μετανάστες» της σύγχρονης ζωής, μετατρέποντας το Snowflake σε ένα είδος όασης για τα θύματα της MCS.

Μια άλλη κάτοικος της πόλης, η Σούζι Μαλόι (Susie Molloy) πήγε εκεί το 1994. Όπως είπε από το 1970, ενώ βρισκόταν στο κολέγιο, αισθάνοταν εξουθενωμένη, χωρίς οι γιατροί να βρουν από τι έπασχε.

Το μόνο που είχαν διαγνώσει ήταν άγχος, αφού δεν βγήκαν θετικές οι εξετάσεις για AIDS. Τελικά, μετά την αυτοδιάγνωση της MCS, και ενημέρωση από το Διαδίκτυο μετακόμισε στο Snowflake.

Περίπου ένα χρόνο αργότερα, με την οικονομική υποστήριξη φίλων και οικογένειας, έχτισε ένα μικροσκοπικό σπίτι όπου έχει επενδύσει τους τοίχους με αλουμινόχαρτο, όπως και οι περισσότεροι.

Τις δεκαετίες μετά την άφιξη της Molloy, δεκάδες ακόμη υπερευαίσθητοι άνθρωποι που συγκλονίζονται από τον σύγχρονο κόσμο κινήθηκαν προς την ήσυχη πόλη της ερήμου.

Πολλοί στην κοινότητα εργάζονταν προηγουμένως ως μηχανικοί και άρχισαν να παρατηρούν συμπτώματα στην εργασία τους, ενώ άλλοι δεν μπορούσαν να εντοπίσουν αυτό που προκάλεσε την ασθένειά τους.  Ανεξάρτητα από την προέλευση της ασθένειάς τους, όλοι τους αδυνατούν να ζήσουν τη ζωή στον έξω κόσμο και δεν μπορούν να εργαστούν.

Ένας κάτοικος ισχυρίζεται ότι είναι αλλεργικός στις αναθυμιάσεις μελάνης και έτσι είναι σε θέση να διαβάζει βιβλία μόνο μέσα από ένα πλαστικό κουτί, ενώ φοράει πλαστικές σακούλες στα χέρια του.

Μια άλλη κάτοικος ζει στο φορτηγό της και ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να πετάξει τον υπνόσακο που είχε όταν δεν ήταν σε θέση να απαλλαγεί από υποτιθέμενους τοξικούς καπνούς.

Όλοι, πάντως, είναι ευχαριστημένοι με το νέο σπίτι τους, αλλά ανησυχούν ότι η ισορροπία είναι εύθραυστη, γι ‘αυτό είναι προσεκτικοί για να μην γίνουν σύγχρονες κατοικίες στην κοινότητα τους.

Πηγή: Oddity Central / Βίντεο Guardian

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s