ΤΟΠΟΙ

Η ακτή με τους μυστηριώδεις κρατήρες

Είναι σαν αυτούς της Σελήνης!

Στη δεκαετία του 1930, όταν φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά απο αεροπλάνο η ατλαντική ακτή που εκτείνεται από το νότιο Νιου Τζέρσεϊ στη βόρεια Φλόριντα, διαπιστώθηκε ένα παράξενο και ανεξήγητο γεωλογικό φαινόμενο.

Ήταν γεμάτη με χιλιάδες ελλειπτικές κοιλότητες, όπως οι κρατήρες στη Σελήνη, οι οποίες είναι σε οβάλ σχήμα και εμφανίζονται σε συστάδες με μεγέθη που φτάνουν έως αρκετές χιλιάδες στρέμματα.

Οι περισσότερες από αυτές τι κοιλότητες, οι οποίες ονομάζονται Carolina Bays, είναι καταπράσινοι υγροβιότοποι που γεμίζουν με βροχή τον χειμώνα και την άνοιξη, ενώ στεγνώνουν τους καλοκαιρινούς μήνες.

Μοιράζονται, ακόμη, μια σειρά από κοινά χαρακτηριστικά, αλλά το πιο εντυπωσιακό από αυτά είναι ο προσανατολισμός τους. Κάθε κρατήρας είναι πάντα ευθυγραμμισμένος προς την ίδια κατεύθυνση.

Ο προσανατολισμός των μεγάλων αξόνων των Carolina Bays περιστρέφεται συστηματικά προς τα βόρεια κατά μήκος της παράκτιας ζώνης του Ατλαντικού, από τη βόρεια Γεωργία μέχρι τη βόρεια Βιρτζίνια.

Μέσα σε αυτό το τμήμα ο προσανατολισμός ποικίλλει κατά 10 έως 15 μοίρες. Εάν οι μακρινοί άξονες αυτών των κρατήρων προβάλλονταν προς τα δυτικά, φαίνεται πως δεν συγκλίνουν και δεν έχουν καμία σχέση με τις Μεγάλες Λίμνες και τον Καναδά.

Η προτίμηση ενός συγκεκριμένου προσανατολισμού έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες να πιστεύουν ότι «οι όρμοι της Καρολίνας» δημιουργήθηκαν όταν ένα σμήνος μετεωριτών χτύπησε στην ακτή του Ατλαντικού.

Αυτή η υπόθεση ήταν πολύ δημοφιλής στη δεκαετία του 1940 και στη δεκαετία του ’50, όταν η επιστήμη δεν είχε τις εξελιγμένες τεχνολογίες και αναλύσεις δεδομένων που χρησιμοποιούνται σήμερα.

Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι οι κοιλότητες είναι υπερβολικά ρηχές για να είναι κρατήρες από πτώση μετεωριτών, αφού καμία από από μετεωρίτες ή σημάδια έντονων διαταραχών στο υπόστρωμα σπό την πρόσκρουση.

Εκείνοι που απορρίπτουν τη θεωρία των μετεωριτών αντιτείνουν μια σειρά γεωμορφολογικών υποθέσεων που περιλαμβάνουν από υπόγεια θαλάσσια ρεύματα, που βρήκαν διέξοδο στην επιφάνεια, έως τη δημιουργία τους από τη δράση του ανέμου.

Ωστόσο, καμία από αυτές τις υποθέσεις των επίγειων σχηματισμών δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί οι κόλποι έχουν ελλειπτικά σχήματα ή γιατί ευθυγραμμίζονται προς μία κατεύθυνση.

Υπολογίζεται ότι κάποτε υπήρχαν, περίπου, μισό εκατομμύριο κρατήρες κατά μήκος της ακτής, αλλά μόνο μερικές εκατοντάδες έχουν παραμείνει.

Η πλειονότητα αυτών ακολούθησε τη φυσική φθορά, άλλοι καταστράφηκαν από τη γεωργία, την υλοτομία και την οικιστική ανάπτυξη.

Σήμερα, είναι εκπληκτικά πλούσιοι σε βιοποικιλότητα. Πολλά είδη από μεταναστευτικά υδρόβια πτηνά, ερπετά και θηλαστικά ζουν σε αυτούς τους υγροτόπους. Ορισμένα από αυτά είναι αρκετά σπάνια ή απειλούμενα.

Πηγή: Amusing Planet

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s