ΕΡΕΥΝΑ

Ο άνθρωπος όταν πεθάνει, ξέρει ότι είναι νεκρός!

Η συνείδηση δεν σταματά απότομα μαζί με την παύση της καρδιάς, λένε οι επιστήμονες.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι γιατροί ορίζουν ιατρικά τον θάνατο με βάση το πότε η καρδιά δεν χτυπά πλέον. «Έτσι, παίρνουμε τον χρόνο του θανάτου. Όλα βασίζονται στη στιγμή, που σταματά η καρδιά», δήλωσε ο Δρ Σαμ Πάρνια (Sam Parnia), από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν σταματήσει η καρδιά, το αίμα δεν κυκλοφορεί στον εγκέφαλο, κάτι το οποίο σημαίνει ότι η λειτουργία του εγκεφάλου σταματά «σχεδόν στιγμιαία». Χάνονται όλα τα αντανακλαστικά, ενώ ο εγκεφαλικός φλοιός – ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη σκέψη- επιβραδύνει, που σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ορατά σήματα μέσα σε 2 με 20 δευτερόλεπτα.

Αμέσως ξεκινά μια αλυσιδωτή αντίδραση κυτταρικών διεργασιών, που τελικά οδηγούν στον θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων, αλλά αυτό μπορεί να διαρκέσει λίγες ώρες μετά τη διακοπή της καρδιάς.

Σύμφωνα με τον Σαμ Πάρνια, η άσκηση της καρδιοπνευμονικής ανάνηψης (CPR) στέλνει κάποιο αίμα στον εγκέφαλο – περίπου το 15% από αυτό που χρειάζεται, για να λειτουργήσει κανονικά. Αυτό αρκεί, για να επιβραδύνει τη τροχιά του θανάτου των εγκεφαλικών κυττάρων, αλλά δεν αρκεί προκειμένου να ξεκινήσει ο εγκέφαλος να εργαστεί και πάλι. Γι ‘αυτό και τα αντανακλαστικά δεν επαναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της CPR.

Αν τελικά γίνει επανεκκίνηση της καρδιάς, μέσω της CPR, θα αρχίσει σταδιακά να λειτουργεί ξανά ο εγκέφαλος.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι τα ζώα παρουσιάζουν αύξηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας στα λεπτά μετά το θάνατο.

Σύμφωνα με τον Πάρνια, και οι άνθρωποι στην πρώτη φάση του θανάτου μπορεί να βιώσουν κάποια μορφή συνείδησης. Στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι άνθρωποι των οποίων οι καρδιές σταμάτησαν και στη συνέχεια ξανάρχισαν, ήταν σε θέση να περιγράψουν τι συνέβαινε γύρω τους.

Όπως επισήμανε, «θα περιγράψουν την παρακολούθηση των γιατρών και των νοσηλευτών που εργάζονται, θα περιγράψουν την επίγνωση των πλήρων συνομιλιών, των οπτικών πραγμάτων που συνέβαιναν, τα οποία διαφορετικά δεν θα γνώριζαν».

Σύμφωνα με τον Πάρνια, αυτές οι αναμνήσεις επαληθεύτηκαν από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που ήταν παρόντες εκείνη τη στιγμή και έκπληκτοι, που άκουσαν ότι οι ασθενείς τους, οι οποίοι ήταν τεχνικά νεκροί, μπορούσαν να θυμούνται όλες αυτές τις λεπτομέρειες.

Ο Δρ Σαμ Πάρνια και η ομάδα του διερευνούν τη συνείδηση μετά το θάνατο, αναζητώντας μεγάλο αριθμό ανθρώπων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, που έχουν υποστεί καρδιακή ανακοπή. «Προσπαθούμε να κατανοήσουμε τα ακριβή χαρακτηριστικά που βιώνουν οι άνθρωποι, όταν πεθαίνουν», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η έρευνά τους είναι η μεγαλύτερη του είδους.

Αυτός και οι συνάδελφοί του παρατηρούν τον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της καρδιακής ανακοπής, του θανάτου και της αναγέννησης, για να καταλάβουν πόσο οξυγόνο φτάνει στον εγκέφαλο, όταν ο φλοιός έρχεται πίσω στη ζωή και πώς αυτές οι εμπειρίες σχετίζονται με την εγκεφαλική δραστηριότητα.

Για αυτούς τους επιστήμονες, τα πιο σημαντικά βήματα είναι η εξέρευση ακριβέστερων μεθόδων παρακολούθησης του εγκεφάλου από το κατώφλι του θανάτου και η βελτίωση της ποιότητας της ανάνηψης, για να προχωρήσουν καλύτερα στην πρόληψη των εγκεφαλικών τραυματισμών με την επανεκκίνηση της καρδιάς.

Ωστόσο, ο Πάρνια διευκρινίζει ότι ένα εισιτήριο επιστροφής από το θάνατο δεν περιλαμβάνει νεοαποκτηθείσες εγκεφαλικές υπερδυνάμεις, αν και συχνά προσφέρει μια νέα προοπτική για τη ζωή.

Πηγή: Live Science /Εικόνες Pixabay

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s