PHOTO STORIES

Μια ξεχασμένη γωνιά της Ευρώπης!

Η αυτόνομη περιοχή της Γκαγκαουζίας!

Μέσα στα φαντάσματα των αυτοκρατοριών, οι κάτοικοι αυτής της άγνωστης, για πολλούς, περιοχής της Ευρώπης, προσπαθούν να επιβιώσουν με έναν βουκολικό τρόπο ζωής που παραπέμπει πολλά χρόνια πίσω.

Η Γκαγκαουζία, είναι μια περιοχή που βρίσκεται στη νότια Μολδαβία. Κήρυξε την αυτoνομία της στις 23 Απριλίου 1994, όταν της εκχωρήθηκε ειδικό συνταγματικό καθεστώς, που έβαλε τέλος στη διένεξη μεταξύ των Γκαγκαούζων αυτονομιστών και της κεντρικής διοίκησης της χώρα.

Σχετικά με την προέλευση των Γκαγκαούζων υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεωρίες. Η πρώτη υποστηρίζει ότι οι πρόγονοι τους ήταν τουρκόφωνοι νομαδικοί λαοί.

Η δεύτερη τους θέλει απογόνους των Βουλγάρων που υιοθέτησαν την τουρκική γλώσσα κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Και η τρίτη ότι είναι απόγονοι των Τουρκοβουλγάρων που μετανάστευσαν τον 7ο αιώνα από τις όχθες του Βόλγα στα Βαλκάνια και ασπάστηκαν τον χριστιανισμό τον 9ο αιώνα.

Από συγκριτικές γενετικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι οι Γκαγκαούζοι είναι περισσότερο συγγενείς με τα γειτονικές εθνικές ομάδες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης απ’ ό,τι με τις γλωσσικά συναφείς ομάδες της Ανατολίας.

Όπως τονίζει ο Γάλλος φωτογράφος Ζιλιέν Πεμπρέλ (Julien Pebrel), οι κάτοικοι της προσπαθούν να καταπολεμήσουν τη φτώχεια μαζί με την απώλεια της παράδοσης.

Ο Pebrel έμεινε στη Γκαγκαουζία για τρεις μήνες, προκειμένου να δημιουργήσει αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα φωτογραφική σειρά.

Η μικρή περιοχή έχει μόλις τρεις πόλεις και πληθυσμό 160.000 κατοίκων, ενώ διαμορφώθηκε από μια αντιπαλότητα του 19ου αιώνα ανάμεσα στις οθωμανικές και τις ρωσικές αυτοκρατορίες.

Το βουκολικό τοπίο ζωντανεύει την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά το χειμώνα οι άνθρωποι δεν μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους, καθώς η θερμοκρασία πέφτει στους -10 ή -15 βαθμούς Κελσίου.

«Ο χειμώνας είναι σκληρός», λέει Pebrel και προσθέτει ότι «οι κάτοικοι περιμένουν την άνοιξη ώστε να ξαναρχίσουν να εργάζονται στα χωράφια».

Οι Γκαγκαούζοι αποτελούν ένα μοναδικό μείγμα εθνικά τουρκικού και χριστιανικού ορθόδοξου λαού, αν και η θρησκεία δεν είναι «η κινητήρια δύναμή τους», παρατηρεί ο Γάλλος φωτορεπόρτερ.

Το φαγητό τους έχει ίχνη τουρκικής επιρροής, τα ρούχα είναι βαλκανικού στυλ, αλλά η γλώσσα είναι τουρκικής προέλευσης.

Μέχρι σήμερα, πολύ λίγοι Γκαγκαούζοι μιλούν Μολδαβικά, επιλέγοντας να μιλούν γκαγκαούζικα ή ρωσικά.

Όπως διαπιστωσε ο Pebrel, οι παραδόσεις μπορεί να έχουν έντονο νόημα για τους ηλικιωμένους, αλλά «τα παλιά τραγούδια που τραγουδούσαν με υπερηφάνεια, δεν τραγουδιούνται πλέον, τα παραδοσιακά ρούχα χρησιμοποιούνται μόνο σε φεστιβάλ λαογραφίας, και οι παραδοσιακές τελετές έχουν εξαφανιστεί».

Οι νέοι δεν ένδιαφέρονται να μείνουν εκεί. Η παραδοσιακή κουλτούρα φαίνεται ότι έχει απορριφθεί από τη νεότερη γενιά και μπορεί σύντομα να ξεχαστεί τελείως.

Οι διαφορετικές αξίες των νέων καθιστούν αβέβαιο το μέλλον της αυτονομίας της Γκαγκαουζίας, καθώς η νεολαία φεύγει, αναζητώντας δουλειά στη Ρωσία και την Τουρκία.

Πηγή: National Geographic

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.