ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Οι ωκεανοί γίνονται παράξενα μέρη μόλις πέσει το σκοτάδι

Μερικά φαινόμενα συμβαίνουν μόνο τη νύχτα και ίσως, να κάνεις δεύτερες σκέψεις, αν θέλεις να κολυμπήσεις στα πολύ βαθιά νερά.

Βιοφωταύγεια

Εικόνα Brett Chatwin

Τα κύματα σπάνε στην παραλία και το νερό αφρίζει με ηλεκτρίκ μπλε φως, δείχνοντας την περιοχή σαν να είναι εξωτική.

Η βιοφωτάγεια προκαλείται συνήθως από πλαγκτονικούς οργανισμούς, που ονομάζονται δινοφύκη. Αυτοί εκπέμπουν το μπλε φως, όταν διαταράσσονται και γι΄αυτό δείχνουν να λαμπυρίζουν στις κορυφές των κυμάτων, γύρω από τα σκάφη ή όταν το χέρι ή το κουπί τα αναταράξει.

Το Πουέρτο Ρίκο και η Τζαμάικα είναι τα πιο γνωστά μέρη στον πλανήτη που συμβαίνει η βιοφωτάγεια και μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τη λάμψη στην επιφάνεια της θάλασσας.

Ακόμη πιο σπάνιες σε σχέσχη με τους βιοφωταγείς κόλπους, είναι οι «γαλακτοφόρες θάλασσες», όπου το λαμπερό νερό εκτείνεται μέχρι το σημείο που μπορεί να δει το ανθρώπινο μάτι.

Οι «γαλακτοφόρες θάλασσες» έχουν παρατηρηθεί μερικές φορές από το 1915 και κυρίως, γύρω από τον βορειοδυτικό Ινδικό Ωκεανό και κοντά στην Ινδονησία.

Πιστεύεται ότι είναι το αποτέλεσμα της βιοφωταύγειας βακτηρίων, που έχουν συσσωρευτεί σε μεγάλο αριθμό κοντά στην επιφάνεια. Ναυτικοί τις έχουν περιγράψει ως υπόλευκη λάμψη σαν ένα πεδίο χιονιού.

Πλάσματα λάμπουν στο σκοτάδι

Εικόνα Christian Gloor

Ο βιοφωτισμός, η εκπομπή ορατού φωτός από έναν οργανισμό ως αποτέλεσμα μια φυσικής χημικής αντίδρασης, είναι κοινός στα θαλάσσια πλάσματα όπως ψάρια, καλαμάρια και μαλάκια. Το καμουφλάζ, η άμυνα και το κηνύγι συγκαταλέγονται στις πολλές αιτίες, που αυτοί οι θαλάσσιοι οργανισμοί εκπέμπουν φως, αξιοποιώντας βακτήρια που στεγάζονται πάνω τους.

Για παράδειγμα, τα καλαμάρια μπομπτέιλ (bobtail) έχουν μια αμοιβαία ευεργετική σχέση με τα φωσφορίζοντα βακτηρίδια που ζουν σε μια κοιλότητα στην κάτω πλευρά τους: τη νύχτα ελέγχουν την ένταση αυτού του φωτός, ώστε να ταιριάζουν με το φως του φεγγαριού, για να μπορούν να μειώσουν τη σιλουέτα τους και να καμουφλαριστούν, κρατώντας μακριά τους εχθρούς τους.

Το μεγαλύτερο «όργιο»

Εικόνα Kyle Taylor

Στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο (Great Barrier Reef), στην Αυστραλία, μια νύχτα την Άνοιξη, συμβαίνει το μεγαλύτερο «όργιο» στη Γη, το οποίο προκαλείται από το σεληνιακό φως.

Πάνω από 1.300 είδη κοραλλιών απελευθερώνουν ταυτόχρονα σπερματοζωάρια και ωάρια στο νερό, σε έναν χρόνο 30 λεπτών με μία ώρα. Οι γαμέτες ανεβαίνουν στην επιφάνεια, σχηματίζοντας ένα αντίγραφο του υφάλου πριν διασκορπιστούν σε μια υποβρύχια «χιονοθύελλα», καθώς το σπέρμα γονιμοποιεί τα ωάρια.

Για να εκδηλωθεί αυτός ο θεαματικός τρόπος αναπαραγωγής, εκτός από το σεληνιακό φως, συντρέχουν κι άλλοι παράγοντες όπως ο χρόνος του ηλιοβασιλέματος, η θερμοκρασία του νερού και οι παλίρροιες.

Καρχαρίες και φώκιες

Εικόνα John Mason

Για ορισμένες φώκιες, οι νύχτες με φεγγάρι είναι επικίνδυνες.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κάπου 60.000 φώκιες στη Νότια Αφρική αψηφούν τους μεγάλους λευκούς καρχαρίες, που περιπολούν τις θάλασσες.

Μια μελέτη του 2016 υπέθεσε ότι οι φώκιες κολυμπώντας τη νύχτα με πανσέληνο, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πέσουν στα δόντια του καρχαρία, καθώς το φως τις σκιαγραφεί.

Όμως, οι περισσότερες επιθέσεις καρχαριών σε φώκιες έχουν συμβεί  αμέσως μετά την ανατολή του ήλιου. Οι ερευνητές πίσω από τη μελέτη, εξεπλάγησαν και θεωρούν ότι ο συνδυασμός του σεληνιακού φωτισμού σε συνδυασμό με το αναδυόμενο ηλιακό φως μπορεί να μειώσουν τις ικανότητες των καρχαριών.

Επίσης, οι φώκιες μπορούν να βασίζονται και σε ένα άλλο ουράνιο χαρακτηριστικό, για να προσανατολίζονται, όταν κολυμπούν χιλιόμετρα μακριά, αναζητώντας τροφή: τα αστέρια.

Παράξενα ζώα έρχονται στην επιφάνεια

Εικόνα Carrie Vonderhaar, Ocean Futures Society

Έχοντας την κάλυψη του σκοταδιού, σπάνια πλάσματα μεταναστεύουν στην επιφάνεια του νερού, για να τραφούν.

Τα καλαμάρια του Χούμπολντ συμμετέχουν σε ένα εντυπωσιακό και μαζικό κυνήγι. Την ημέρα παραμονεύουν στα βαθιά νερά του ανατολικού Ειρηνικού Ωκεανού, ενώ το βράδυ ανεβαίνουν στην επιφάνεια, για να βρουν τροφή. Το βασικό είδος της διατροφής τους αποτελούν οι Μυκτοφίδες, τα οποία με τη σειρά τους ακολουθούν το μεταναστευτικό ζωοπλαγκτόν.

Τα καλαμάρια του Χούμπολντ ανήκουν στους πλέον εντυπωσιακούς κυνηγούς, καθώς έχουν την ικανότητα να «αναβοσβήνουν» σε ένα κόκκινο χρώμα, κερδίζοντας έτσι το παρατσούκλι «κόκκινοι διάβολοι».

Πηγή: BBC / Πρώτη εικόνα Eric Verleene

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.