ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Κούκος μιμείται γρυλίσματα χοίρων!

Πουλί ή θηρίο;

Ενας κούκος φαίνεται να έχει μάθει πώς να μιμείται τους ήχους από ένα είδος χοίρου, με τον οποίο συμβιώνει. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι συμπεριφέρεται έτσι, για να αποκρούσει εχθρούς του.

Οι κούκοι εδάφους Νεομόρφους (Neomorphus) ζουν σε δάση της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, όπου ακολουθούν συχνά αγέλες άγριων Ταϊσαυϊδων. Οι χοίροι «οργώνουν» πεσμένα φύλλα και διαταράσσουν τα διάφορα ασπόνδυλα, που χάνουν την ησυχία τους και αποκαλύπτονται, με αποτέλεσμα να πέφτουν στο στόμα των κούκων.

Οι οικολόγοι παρατήρησαν ότι όταν οι κούκοι χτυπούν τα ράμφη τους, ακούγονται όπως οι ήχοι που κάνουν τα δόντια των χοίρων, για να αποτρέψουν μεγάλα αρπακτικά. Για να διαπιστωθεί εάν είναι μίμηση ή σύμπτωση, η Σιμπέλι Μπιόντο (Cibele Biondo), από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο ABC της Βραζιλίας και η ομάδα της, ανέλυσε τους ήχους των κούκων και των χοίρων, και τους συνέκρινε με τους ήχους που κάνουν τα πουλιά Γεωκόκκυγες – στενοί συγγενείς των κούκων εδάφους.

Λογικά, οι ήχοι των κούκων θα έπρεπε να μοιάζουν με αυτούς από τους Γεωκόκκυγες, όμως η ανάλυση έδειξε διαφορετικά πράγματα: «Τα ακουστικά χαρακτηριστικά είναι παρόμοια με τους ήχους των Ταϊσαυϊδων (ή πέκαρις)», επισήμανε η Μπιόντο.

Η ερευνήτρια υποπτεύεται ότι οι κούκοι έχουν κάτι να κερδίσουν, όταν μιμούνται τους χοίρους, ειδικά μάλιστα στα σκοτεινά, πυκνά δάση όπου τα αρπακτικά βασίζονται κυρίως στην ακρόαση. «Οι κούκοι μπορεί να εξαπατήσουν τους θηρευτές, κάνοντας να φανεί ότι βρίσκονται στην περιοχή πέκαρις όταν αυτά δεν υπάρχουν», λέει η Μπιόντο.

Η ερευνήτρια και η ομάδα της εξέτασαν κι άλλα πράγματα: για παράδειγμα, εάν κούκοι και χοίροι -κάνοντας τους ίδιους ήχους- θα μπορούσαν να συνεργάζονται, προκειμένου να προστατεύουν ο ένας τον άλλον.

Ο Ντέιβ Γκάμον (Dave Gammon), από το Πανεπιστήμιο Ίλον (Elon) στη Βόρεια Καρολίνα, ενδιαφέρθηκε για τα ευρήματα. Ωστόσο, δεν πείθεται ότι και τα δύο είδη μπορεί να κάνουν τους ίδιους ήχους, για να αναγνωρίζουν και να ανταποκρίνονται το ένα με το άλλο. Παράλληλα, βάζει στο τραπέζι του διαλόγου το ερώτημα αν οι ομοιότητες στους ήχους είναι αποτέλεσμα συγκλίνουσας εξέλιξης και όχι μίμησης.

Photo Joao Quental

Πηγή: New Scientist / Πρώτη εικόνα Roger Wasley Photography

 

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.