ΤΟΠΟΙ

Ο παράδεισος με το σκοτεινό παρελθόν!

Πίσω από τις παραλίες με τη λευκή άμμο κρυβόταν η παρανομία!

Στο νησί Ταρουτάο (Tarutao), σήμερα θεωρείται από τα ωραιότερα νησιά της Ταϊλάνδης, αλλά οι παραλίες του με τη λευκή άμμο και τα καταπράσινα τροπικά δάση ήταν κάποτε σπίτι για σκληρούς εγκληματίες.

Το Tarutao είναι ενταγμένο στο θάλασσιο εθνικό πάρκο, το οποίο περιλαμβάνει ορισμένα από τα ομορφότερα νησιά της χώρας. Από τα 51 νησάκια, αυτό είναι το πιο μεγάλο και διαθέτει, όπως και τα άλλα, ειδυλλιακές παραλίες λευκής άμμου και πυκνή βλάστηση.

Όμως, αυτός ο παράδεισος στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ήταν μια αποικία ποινικών και πολιτικών κρατούμενων για να ανακουφιστεί ο υπερπληθυσμός στις φυλακές της Μπανγκόκ.

Η απόσταση των 40 χιλιομέτρων που έχει το νησί από την ακτή της νοτιοδυτικής Ταϊλάνδης, δυσκόλευε τους φυλακισμένους να αποδράσουν.

Μέχρι το 1939, το νησί κατοικήθηκε από χιλιάδες σκληρούς εγκληματίες και πολιτικούς κρατουμένους, οι οποίοι ζούσαν σε μικρές καλύβες διασκορπισμένες σε όλο το δάσος. Ουσιαστικά ήταν φυλακισμένοι μόνο από τη γύρω θάλασσα.

Όταν ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος έφτασε στη Νοτιοανατολική Ασία το 1941 με την ιαπωνική εισβολή στην Ταϊλάνδη, το Tarutao σταμάτησε να δέχεται τρόφιμα και ιατρικά εφόδια από την ηπειρωτική χώρα. Τόσο οι κρατούμενοι όσο και οι φύλακες στράφηκαν στην πειρατεία ως μέσο επιβίωσης.

Το στενό της Μάλατσα (Malacca) έγινε καταφύγιο για ανομία. Τα πλοία που μετέφεραν εμπορεύματα στο κοντινό Πενάνγκ (Penang) της Μαλαισίας, που τότε ήταν βρετανική αποικία, δέχονταν επιθέσεις και λεηλασίες.

Μέχρι το 1946, η κατάσταση είχε γίνει έκρυθμη και χρειάστηκε η επέμβαση βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων, σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης, για την αποκατάσταση της τάξης.

Το 1948, το Tarutao εγκαταλείφθηκε μέχρι το 1974, όταν ιδρύθηκε το εθνικό πάρκο «Ko Tarutao Marine».Παρά την καταστροφή ενός τμήματος της ζούγκλας, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, τα απομεινάρια της ποινικής αποικίας εξακολουθούν να δεσπόζουν το νησί.

Η φυλακή στον κόλπο Τάλο Γουάο (Talo Wao), στην ανατολική ακτή του νησιού, είναι πλέον προσβάσιμη από έναν πλακόστρωτο δρόμο, με τα ποδήλατα ενοικίασης να είναι ο προτιμώμενος τρόπος μετακίνησης από τους επισκέπτες.

Επιπλέον, υπάρχει ένα μικρό μουσείο και κέντρο επισκεπτών, που περιγράφουν την ιστορία του Tarutao. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του νησιού παραμένει ανέγγιχτο.

Καμία εμπορική ανάπτυξη δεν επιτρέπεται, εκτός από μερικά μπανγκαλόου και κάμπινγκ. Η υγρασία και η πυκνή ζούγκλα που έχει απομείνει, αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα για όλους, εκτός από τους πιο σκληρούς ταξιδιώτες.

Πηγή: BBC

Advertisements

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s