ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το παλάτι που δεν τελείωσε ποτέ!

Είναι ημιτελές εδώ και 150 χρόνια!

Ήταν το σπίτι των ονείρων ενός βαρόνου του βαμβακιού και του ζαχαροκάλαμου, στο Νάτσεζ (Natchez), στον Μισισιπή και λεγόταν Λόνγκγουντ (Longwood).

Ο Χάλερ Νουτ ( Haller Nutt) είχε υπό τον έλεγχο του τις περισσότερες φυτείες της περιοχής, περίπου σε 43.000 στρέμματα καλλιεργειών, και δούλευαν για αυτόν 800 σκλάβοι.

Το παλάτι που ονειρεύτηκε ήταν οκταγωνικό, και ο στόχος ήταν να διαθέτει 32 δωμάτια, 26 τζάκια, 115 πόρτες, 96 κολώνες, ενώ συνολικά καταλάμβανε έκταση 9.140 τετραγωνικών μέτρων.

Από αυτό, έγινε ο σκελετός, κάνοντας το σπίτι το μεγαλύτερο σε σχήμα οκταγώνου στις ΗΠΑ, ενώ μόνο εννέα από τα 32 δωμάτια ολοκληρώθηκαν.

Γιατί, όμως, αυτό το εντυπωσιακό αρχοντικό έμεινε στην ουσία ένα γιαπί; Η αιτία δεν είναι η έλλειψη χρημάτων του πολυεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη, αλλά ένα αναπάντεχο γεγονός. Ο εμφύλιος πόλεμος της Αμερικής και η κατάργηση της δουλείας.

Η κατασκευή του κτιρίου ξεκίνησε το 1860. Ο Nutt δεν ήθελε να ακολουθήσει το ελληνικό στυλ, που ήταν πολύ δημοφιλές αρχιτεκτονικό σχέδιο στο Νότο, εκείνη την εποχή, αλλά ήθελε να πρωτοτυπήσει δημιουργώντας ένα οκταγωνικό, σε στιλ οριεντάλ, όπως είχε δει σε ένα σχέδιο του αρχιτέκτονα από τη Φιλαδέλφεια Σάμιουελ Σλόαν (Samuel Sloan).

Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν υπήρξε περιορισμός στα χρήματα που διατέθηκαν για το παλάτι που θα στέγαζε τον ίδιο, τη σύζυγο του Τζούλια και τα οκτώ παιδιά τους. Μάλιστα, τα σχέδια έκανε ενώ ο Sloan.

Το οίκημα είχε έξι ορόφους, και το κερασάκι στην τούρτα, ήταν έναν βυζαντινός τρούλος 7,5 μέτρων που φαινόταν από πολύ μακριά.

Ακριβώς την εποχή που το αρχοντικό είχε αρχίσει να παίρνει μορφή, εξωτερικά, ξέσπασε ο Αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος (1861-1865). Ο Samuel Sloan, που ήταν από τη Φιλαδέλφεια, είχε προσλάβει ειδικευμένους τεχνίτες από την πατρίδα του.

Όταν οι ειδήσεις του πολέμου έφτασαν στο Natchez, οι εργαζόμενοι παράτησαν τα εργαλεία τους και έφυγαν για να ενταχθούν στρατό του Λίνκολν, αφήνοντας το αρχοντικό ημιτελές. Το ίδιο έκαναν και οι σκλάβοι.

Ένα χρόνο πριν ο τελειώσει ο εμφύλιος πόλεμος ο Nutt πέθανε από πνευμονία, αφήνοντας πίσω τη γυναίκα και τα παιδιά να ζουν στο μισό-άδειο σκελετό του αρχοντικού, όπου ζούσαν στα δωμάτια που είχαν ετοιμαστεί. Άλλοι λένε πως ράγισε η καρδιά του που δεν μπόρεσε να πετύχει το όνειρο της ζωής του

Το κτίριο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, καθώς ο βαρώνος του βαμβακιού είχε χάσει την περιουσία του στον πόλεμο και δεν υπήρχαν πλέον χρήματα για να γίνει το σπίτι όπως ήθελε.

Η γυναίκα του Haller συνέχισε να ζει στο υπόγειο του σπιτιού με τα παιδιά τους, ενώ ξεπουλούσε και τις φυτείες για να πληρώσει τους φόρους κληρονομιάς.

Τρεις ακόμη γενιές της οικογένειας επέλεξαν να ζήσουν στο ασυνήθιστο και ημιτελές οκταγωνικό αρχοντικό, πριν τελικά εγκαταλειφθεί το 1930.

Μετά από 30 χρόνια που ήταν έρημο, το Longwood πωλήθηκε σε ένα ζευγάρι στη δεκαετία του 1960. Δέκα χρόνια μετά προσφέρθηκε σε ένα σωματείο της πόλης, που συνεχίζει να το διαχειρίζεται έως σήμερα και να το χρησιμοποιεί για διάφορες εκδηλώσεις.

Πηγή: Messy Nessy

Advertisements

Αφήστε το σχόλιό σας, εάν θέλετε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s