ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το μήλο του θανάτου

Αυτό το δέντρο, με καρπό σαν μήλο, είναι τόσο τοξικό πού ούτε να σταθεί κανείς κάτω από αυτό μπορεί, όταν βρέχει! Πρόκειται για το πιο επικίνδυνο δέντρο στον κόσμο και πράγματι, είναι το δέντρο του θανάτου.

milo1

Photo Credit Brian Gratwicke

Το 1999, η ακτινολόγος Νίκολα Στρίκλαντ (Nicola Strickland) πήγε μαζί με τον φίλο της για διακοπές στο νησί της Καραϊβικής Τομπάκο, έναν τροπικό παράδεισο με ειδυλλιακές παραλίες. Κατά τη διάρκεια του πρώτου πρωινού τους εκεί, βγήκαν περίπατο για κοράλλια και κοχύλια στη λευκή άμμο, αλλά γρήγορα η κατάσταση πήρε άλλη τροπή.

milo3

Photo Credit Reinaldo Aguilar

Το ζευγάρι εντόπισε διάσπαρτα ανάμεσα σε καρύδες και μάνγκο μερικά μυρωδάτα πράσινα φρούτα που έμοιαζαν με μήλο. Και οι δυο τους, χωρίς δεύτερη σκέψη, αποφάσισαν να πάρουν μια μπουκιά. Μέσα σε λίγα λεπτά η ευχάριστη και γλυκιά γεύση μετατράπηκε σε ένα βασανιστικό σφίξιμο στο λαιμό, που μετά βίας μπορούσαν να καταπιούν.

Τα φρούτα ανήκαν στο δέντρο μανκίνιλ (manchineel)-Hippomane mancinella, το οποίο αναφέρεται ως «μήλο παραλίας» ή «γκουάβα δηλητήριο». Είναι ενδημικό στις τροπικές περιοχές στην κεντρική Αμερική και Καραϊβική. Το δέντρο στα ισπανικά ονομάζεται «Arbol de la Muerte», που σημαίνει δέντρο του θανάτου. Μάλιστα, σύμφωνα με το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, είναι το πιο επικίνδυνο στον κόσμο.

milo4

Photo Credit Reinaldo Aguilar

Το Ιντσιτούτο Τροφίμων και Γεωργικών Επιστημών της Φλόριντα επισημαίνει ότι όλα τα τμήματα του δέντρου είναι δηλητηριώδη και οποιαδήποτε αλληλεπίδραση με κάποιο σημείο του μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Μία από τις πιο επικίνδυνες ουσίες που έχει, είναι το φορβολικό, μια οργανική ένωση, που διαλύεται στο νερό. Έτσι, όταν βρέχει και βρεθεί κάποιος κάτω από τα κλαδιά του, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι σταγόνες της βροχής να κάψουν το δέρμα του. Αν και τα χαρακτηριστικά του προκαλούν τρόμο, ωστόσο αυτά τα δέντρα παίζουν σημαντικό ρόλο στα τοπικά οικοσυστήματα.

milo5

Photo Credit Reinaldo Aguilar

Οι ξυλουργοί της Καραϊβικής έχουν χρησιμοποιήσει το ξύλο του σε έπιπλα για αιώνες, μετά από προσεκτική κοπή και ξήρανση στον ήλιο για να εξουδετερώνουν το δηλητηριώδες γαλακτώδες υγρό του. Παρά τις πολλές αναφορές για περιστατικά προσωρινής τύφλωσης από τον καπνό σε περιπτώσεις καύσης του ξύλου, η μεγαλύτερη απειλή είναι αυτή της κατανάλωσης των φρούτων του.

Ευτυχώς, η ακτινολόγος και ο φίλος της έζησαν, επειδή έφαγαν μια πολύ μικρή ποσότητα. Το 2000, η Στρίκλαντ δημοσίευσε μια επιστολή στην επιθεώρηση British Medical Journal, με την οποία έδωσε αναλυτική περιγραφή των συμπτωμάτων. Χρειάστηκαν περισσότερες από οκτώ ώρες, για να υποχωρήσει ο πόνος, ενώ στη διάρκεια της δοκιμασίας έπιναν δροσερά κοκτέιλ πίνα κολάντα και γάλα.

(με πληροφορίες από Science Alert / Πρώτη εικόνα Dick Culbert)

Αν έχετε κάποιο σχόλιο να κάνετε, γράψτε το...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.